Lang hoefde Jochen niet over deze uitnodiging na te denken. Onderzoek naar de wisselwerking tussen economie en gezondheid is namelijk ‘zijn ding’. Als directeur van Lifelines, verzamelt en onderzoekt hij al bijna twintig jaar de gezondheidsgegevens van 166.000 mensen in Noord-Nederland. De IJmond is voor hem extra interessant omdat, zoals hij zegt, ‘de staalfabriek een verhoogd gezondheidsrisico met zich meebrengt'.

Hoe maak je dat inzichtelijk? 

'Gezondheid heeft vele invalshoeken, dus dat moet je in de breedte bestuderen. We moeten niet alleen naar de uitstoot van de industrie kijken, maar ook naar andere risicofactoren. Denk dan aan (on)gezonde voeding, aanwezigheid van buurtcentra, sportvelden, zwembaden, de hele riedel.'

Maar eh, is het niet prioriteit nummer 1 om die uitstoot in te perken? 

‘Jazeker, maar dat is niet van vandaag op morgen geregeld, ook al sluit je de fabriek. Het zijn twee parallelle sporen. Een schonere omgeving is een uiterst belangrijke factor, maar zorg ook goed voor de rest, dus een gezonde leefomgeving en sociale voorzieningen.’

Heeft u er vertrouwen in dat de vergroeningsplannen slagen?  

‘Absoluut. Het is een hardnekkig en wijdverbreid vooroordeel dat kostbare plannen ten bate van gezondheid en duurzaamheid de economie doen instorten. Tijdens de industriële revolutie ageerden ondernemers tegen het afschaffen van de kinderarbeid. De fabrieken zouden failliet gaan. En wat gebeurde er? We zijn alleen maar welvarender geworden. En gezonder! Ook nu is industrie niet statisch. Ik heb alle vertrouwen in de innovatiedrang van de marktpartijen. De transitie is niet makkelijk en snel te realiseren. Maar het moet mogelijk zijn om hoogwaardig staal te produceren met minimale negatieve gevolgen voor de gezondheid en het milieu.’

Vind je dit leuk? Lees dan ook 

• Jamilla den Haan: "Als de rest achterblijft, heeft het weinig zin" 
• Bekijk onze maatregelen met deze virtuele rondleiding 
• Staal zonder CO2-uitstoot, hoe doen we dat?   
• Ondertussen bij de DeNOx