“Ik geloof in verbinding én in een groene industrie”

Waarom duurden de onderhandelingen zo lang? 
“Tata Steel is een gigantisch bedrijf dat al meer dan honderd jaar staal maakt met kolen,” vertelt Iris. “Om te vergroenen moet het hele productieproces opnieuw worden uitgevonden. Alle installaties, elk schakeltje, moest onder de loep. Dat kost tijd. Bovendien was dit voor de overheid ook nieuw: nog nooit zijn zulke gedetailleerde afspraken gemaakt over CO₂-reductie en milieumaatregelen. En dan gebeurde er onderweg van alles. Zo bleek waterstof, de beoogde vervanger van kolen, toch minder snel beschikbaar dan gedacht. Er waren verkiezingen en het kabinet dat viel. Dat maakte het extra complex.” 

Hoe pak je zo’n onderhandeling aan? 
“Ruim anderhalf jaar geleden begonnen we met het uitzetten van de hoofdlijnen: milieu, techniek, politiek, financiën, organisatie. Daaruit hebben we voorstellen voor de onderhandelingstafel gedestilleerd. Daarna begon het echte werk: aanpassen, aanscherpen, teksten schrijven, eindeloos overleggen. In de laatste weken ging het letterlijk over de punten en komma’s.” 

Wat deed het met jou persoonlijk? 
“Ik vond het geweldig. Iedereen draagt op zijn manier bij aan verduurzaming - de activisten op de A12 net zo goed als ik. Maar dit werk past bij mij. Ik breng partijen bij elkaar, zoek naar wat wél verbindt. Op deze manier heb ik meer impact dan wanneer ik drie zonnepanelen op mijn dak leg. Noem het optimistisch of naïef, maar ik geloof in verbinding én in een groene industrie.” 

Heb je vertrouwen in de toekomst? 
“Zeker. Ik zou dit werk niet kunnen doen als ik dat vertrouwen niet had. Het moet groener en schoner. En het gáát lukken.” 

Ook interessant: 
Intentieovereenkomst met overheid 
Ons Groen Staal-Plan