“Ze zeggen niet voor niets dat ik ‘one of the guys’ ben”

Je bent pas 24 en hebt al een mooie carrière. Hoe is je dat gelukt? 
“Tsja, eigenlijk ging dat heel soepel. Ik ben op mijn 16e begonnen op de Academy, op aanraden van mijn vader, die hier ook werkt. Dat was een schot in de roos. Ik vond het meteen fantastisch op de vloer. De techniek, het werk, de sfeer. Dit wás het gewoon voor mij. Nadat ik drie jaar Operator was bij de Koudbandwalserij, wilde ik me verder ontwikkelen. Mijn Teamleider zag het en spoorde mij aan niveau 4 te volgen. Met een Persoonlijk Ontwikkelings Plan (POP) hebben hij en mijn Chef van de Wacht mij vervolgens heel goed begeleid. En toen was ik op mijn 21e de jongste Plaatsvervangend Teamleider ooit.” 

Was het lastig om als jonge vrouw ervaren mannen aan te sturen? 
“Natuurlijk was het wennen en dacht ik eerst ook: wie ben ik om als jonge smurf leiding te geven aan mijn veel meer ervaren collega’s? Maar ik ben altijd mezelf gebleven, deed al het werk dat zij deden, draaide nergens mijn hand voor om en maakte dezelfde platte grappen. Ik denk dat dat mijn kracht is geweest; gewoon mijn stoere zelf zijn en laten zien dat ik niet onderdeed voor ze. En dat heeft zich terugbetaald want ik werk met iedereen fijn samen. Ze zeggen niet voor niets dat ik ‘one of the guys’ ben.” 

En dan nu twee Staalmeester Awards. Zie je dat als bekroning op je harde werk? 
Ja, toch wel. Toen ik hoorde over de nominatie van Sander, mijn leidinggevende, dacht ik: Hoezo? Ik doe toch gewoon mijn werk? Maar als ik terugkijk op de afgelopen jaren vind ik wel dat ik het goed heb gedaan. En hoewel ik al die complimenten tijdens de presentatie heel ongemakkelijk vond, was ik heel trots en blij om de juryprijs én publieksprijs te krijgen. Mooi vond ik ook de reactie van mijn vader. Toen ik hem appte dat ik beide prijzen had gewonnen, stuurde hij vanaf zijn vakantieadres dat hij tranen in zijn ogen had.” 

Hoe zie jij jouw toekomst voor je? 
Ik werk nu tijdelijk op kantoor, omdat ik in augustus mijn eerste kindje verwacht. Daarna wil ik gewoon weer lekker de vloer op en aan de slag. Ik mis het werken in de fabriek met mijn collega’s ontzettend. En ja, stiekem heb ik ook nog wel een ambitie. Over een aantal jaar zou ik wel Chef van de Wacht willen worden. Ik hoop dat ik daar met mijn leidinggevende naartoe kan werken. Het zou toch geweldig zijn als ik naast de jongste Plaatsvervangend Teamleider ooit, de jongste Chef van de Wacht ooit zou kunnen worden? Dat zou voor mij de ultieme bekroning op mijn werk zijn.”  
 

Ben je ook geïnteresseerd in een baan bij Tata Steel? Kijk dan op de website tatasteeljobs.nl