Waarom onze metingen soms even duren
Eind 2023 hebben we een aantal grote installaties in gebruik genomen. Het is nu 2025. Toch kunnen we nog steeds niet zeggen of ze het beoogde effect hebben gehaald. Hoe zit dat? Wendy van Kooten, coördinator bij HSSE Monitoring legt uit.
Wendy, waarom duurt het zo lang?
HSSE Monitoring is ons eigen geaccrediteerde meetbureau. Dat betekent dat de Raad voor Accreditatie ons geschikt acht om metingen uit te voeren. De Raad kijkt daarbij naar de methode, de mensen, wat er met de gegevens wordt gedaan en of de normen zijn gehandhaafd. We zijn met vijf man (vier doen de metingen en een coördineert) verantwoordelijk voor ruim driehonderd metingen per jaar. De ene meting is complexer dan de andere. Qua tijdbestek redt ons team dit niet in een jaar, dus besteden we een deel van de metingen uit aan externe geaccrediteerde meetbureaus. Helaas is hun beschikbaarheid beperkt want ze werken ook voor andere bedrijven. Dit is dus een uitdaging voor alle bedrijven in Nederland die metingen willen laten uitvoeren.
Kunnen wij geen nieuwe mensen aannemen?
Alles kan, maar dat is nog niet meteen een oplossing. Er is zulke specifieke kennis nodig dat het twee jaar duurt voor iemand volledig is ingewerkt. Daarnaast vergt het veel schakelen en het is zwaar werk waardoor sommige mensen er tijdens het traject achter komen dat het toch niet hun ding is. Iedereen die van hard werken houdt, snel kan schakelen en technisch denkt, is welkom. Op dit moment staan er een paar vacatures open.
Wat maakt een meting dan zo complex?
Er zijn verschillende gassen, stoffen en onderdelen die in water kunnen oplossen. We meten verschillende dingen, zoals de chemische samenstelling, gassen, gewicht en fysieke eigenschappen. De meest voorkomende emissiemetingen zijn op koolstofmonoxide (CO), zwaveldioxide (SO2), stof, zware metalen, waterstofchloride (HCl), waterstoffluoride (HF), stikstofoxiden (NOx), dioxinen, polycyclische aromatische koolwaterstoffen (PAK's), koolwaterstoffen (KWS), waterstofsulfide (H2S), kwik, ammoniak (NH3) en formaldehyde. Voor elke stof en elke locatie is er een specifieke manier van meten en aanpakken.
Maar wel volgens een vaste norm?
Alle metingen worden inderdaad uitgevoerd volgens de NEN-EN-normen. Is er tijdens het meetproces toch een probleem ontstaan – bijvoorbeeld omdat een fabriek in storing was of de weeromstandigheden niet meewerkten – plannen we een nieuwe meting in.
Hoe lang duurt een meting gemiddeld?
Dat verschilt. Sommige metingen duren drie keer een uur, anderen vijf. Maar er zijn ook metingen van drie keer vijf uur in drie dagen - soms met verlenging van de meetduur. Weer andere metingen gaan in batches, bijvoorbeeld als we een complete tap van een hoogoven volgen (van openboren tot dichtstoppen, red.) of een gieting van een pan bij de converter van de Oxystaalfabriek.
Kan een meting altijd doorgaan?
Nee, er zijn voorwaarden. Zo mag een fabriek natuurlijk niet stilstaan. Elk meetpunt heeft zijn eigen zogezegde representatieve bedrijfsomstandigheden. Harde wind, regen of sneeuw is ook niet handig vanwege de veiligheid van het personeel en apparatuur. Interne processen kunnen soms beter op elkaar worden afgestemd. Als een veiligheidsprotocol voorschrijft dat er niet op het dak van een fabriek gemeten kan worden als de fabriek in bedrijf is, kan je technisch gezien die meting niet uitvoeren bijvoorbeeld en dan moet zo'n protocol worden aangepast.
Hoe los je zoiets op?
Dan ga je met elkaar in gesprek. Er zullen aanvullende afspraken gemaakt moeten worden om de meting toch onder de juiste omstandigheden uit te voeren. Dan gaan we drie maanden later alsnog het dak op. We houden ons aan de wet en regelgeving. We hebben geen invloed op het weer en prioriteiten kunnen verschuiven. Ondertussen moeten onze rapportages ook gewoon worden afgemaakt en de meetapparatuur moet regelmatig worden gecontroleerd. Kortom: het kan ook weer opschuiven.
Hoe kunnen we ervoor zorgen dat onze metingen in de toekomst sneller gaan?
Uiteindelijk doen we de klus met- en voor elkaar. Of een meting in een keer goed gaat, hangt ook af van de apparatuur, storingen/stilstanden van de fabriek en de beschikbaarheid van de meetdiensten. Soms is de realiteit nou eenmaal weerbarstiger dan gedacht waardoor het allemaal wat langer duurt dan gepland, zoals bij het doekfilter. Andere metingen hebben gewoon veel tijd nodig, zoals de stofdepositiemetingen voor het windscherm. Dat zal in de toekomst echt niet sneller gaan want de emissieregels worden steeds strenger. Als we de uitstoot naar bijna nul terugbrengen, betekent het ook dat we zulke lage waarden moeten kunnen detecteren. Dat is lastig. We kunnen het wel oplossen. Hoe? Door meer data te verzamelen en daarvoor moeten we - ja, je raadt het al - nog langer meten.
Vind je dit interessant? Lees dan ook: